Cuba wordt nog steeds genoemd in de rij van landen die geen internetvrijheid hebben. Als dat zo is moet je wijzen naar andere landen die deze vrijheid onmogelijk maken

Radio 4 -  8 december 2011 

De klassieke radiozender RADIO 4 geeft van 8 tot 9 ’s morgens allerlei nieuwtjes die weinig te maken hebben met ‘klassiek lééft op 4’. Vanmorgen had een interview plaats met een ‘deskundige’ over een conferentie met als onderwerp: internetvrijheid. Dan wordt op een luchtig toontje een rij landen opgenoemd waar geen vrijheid is en in dat rijtje komt ook Cuba voor. Daar erger ik mij aan en het toont ook geen respect voor een land dat onder zo moeilijke omstandigheden aan de weg timmert en daarvoor ook de sympathie krijgt van de grote meerderheid van regeringen en mensen wereldwijd. Als een ‘deskundige’ landen noemt waar geen vrijheid is, zou het normaal zijn dat dit ook gebaseerd is op kennis van zaken.

Wat is er aan de hand?

1. Cuba is een ontwikkelingsland. Economisch is het niet mogelijk dat zo’n land ook een dure voorziening treft voor internet, simpel omdat eerst andere dingen voorgaan: onderwijs, gezondheidszorg, voedsel voor elf miljoen inwoners, huizen, energie, fabrieken, wegen. Hoeveel derde wereldlanden hebben internetvrijheid (zodat iedereen dagelijks gebruik kan maken van een netwerk en van de apparatuur, even doordenken, ja, hoe lang hebben wij hier internetvrijheid) en moet daar een conferentie over gaan?

2. Cuba heeft een beperkte toegang tot internet. Als onze ‘deskundige’ ooit in Cuba geweest zou zijn, zou hij dat weten. Dan zou hij misschien ook weten dat er een economische en handelsblokkade is, opgelegd door het land dat pronkt met het imago van vrijheid: de Verenigde Staten. Vanaf 1960 tot en met vandaag krijgt Cuba dus geen toegang tot voorzieningen zoals het glaskabelnetwerk en alle internetverkeer moet dus via de satelliet en dat gaat langzaam en is duur. Een glaskabel is nu gelegd vanaf Venezuela en zal halverwege 2012 operatief worden. De bovengenoemde conferentie betaalt daar niet aan mee, maar de ‘deskundige’ kan gerust zijn, er wordt wel degelijk aan gewerkt.

Hoe komt de fabel in de wereld dat in Cuba geen vrijheid is? Dat heeft te maken met een doelbewuste propaganda vanuit de Verenigde Staten en gretig overgenomen door Westerse media en zogenaamde mensenrechten organisaties. Nooit van gehoord?  Kranten hebben dus lang niet altijd gelijk en ‘deskundigen’ verkopen somd de grootste onzin.