Op 7 oktober vielen na ruim 13 jaren achter René González de gevangenisdeuren dicht. En dan? Zijn advocaat wachtte hem op, hij heeft geen familie in Miami.

Bij monde van rechter Joan Lenard wil de VS regering  hem dwingen nog 3 jaren in Miami te blijven. Haar beslissing houdt in dat hij geen vrijheid van spreken heeft en “zich niet inlaat  of plaatsten bezoekt waar individuen of groepen zich ophouden, zoals terroristen, leden van gewelddadige organisaties of misdaadbendes . . . ”[1]. Ik was erg verbaasd dit uit de mond van een rechter te horen, las het nog eens en besloot de oorspronkelijke tekst in een voetnoot te vermelden. Het is een ongelooflijke erkenning door het Gerechtshof dat terroristen vrij rondlopen in Miami, dezelfde groepen waarin René voor 1998 geïnfiltreerd was.

De VS regering blijft hem ‘spion’ en ‘een gevaar voor de nationale veiligheid van de VS’ noemen. Onze NRC van 8 oktober eveneens, het is de ‘Miamiversie’ ofschoon René hiervan nooit beschuldigd en evenmin hiervoor veroordeeld is maar de regering wil wel dat hij drie jaren in het land blijft. Rancuneus en bijna absurd.

Uit een artikel in www.cubansmo.be citeer ik een gedeelte van een telefoongesprek van uit Cuba door Olga met René, onmiddellijk na zijn vrijlating. Dat kwam eerst niet door, maar later belde Olga opnieuw:

“Hij was erg gelukkig, hij lachte en zei me : ‘stel je voor, je zult me alles opnieuw moeten leren, ik kan zelfs niet meer telefoneren. Vroeger was het voldoende om op de knopjes te drukken’.

“Onze jongste dochters zitten in de wagen. Ze zijn aan het zingen, want de meisjes hebben muziek meegenomen van Silvio Rodríguez. Ik geloof dat jij hen dat gevraagd had.”

René zong ‘El Mayor’, met schorre stem, maar heel gelukkig… Hij zal enkele dagen bij zijn advocaat verblijven. Olga vertelt wat er nu zal gebeuren.

“ Wel, hij moet wachten tot men zijn advocaat opbelt om hem op de hoogte te stellen van dag en uur van de afspraak met de agent die René moet superviseren. Op dat moment zal men hem zeggen wat hij kan doen en wat niet gedurende de periode van voorwaardelijke vrijheid. Ze hebben hem al gezegd dat hij de VS niet mag verlaten, maar ze zullen hem nog meer specifieke informatie geven. Dan zal hij vernemen of hij verklaringen mag afleggen voor de pers, of hij een persconferentie kan geven, of hij verklaringen mag afleggen of meewerken voor de vrijheid van de vijf. Voor het ogenblik mag hij geen enkele publieke verklaring afleggen, ook niet per telefoon. ”

De dochters van René, zijn vader en zijn broer zijn afgereisd naar de VS om bij hem te kunnen zijn. Olga geeft nog wat extra info. «Het visum van zijn vader is geldig tot 20 oktober. René’s broer Roberto zal samen met hem terugreizen. De meisjes zullen iets langer blijven. Zijn moeder Irma zal later op bezoek gaan (van zodra ze een visum krijgt), maar we blijven ervoor vechten dat hij naar Cuba terug kan komen”.

Het argument waarom de rechter weigerde, toen René aanvroeg om de VS te mogen verlaten was, dat de periode van voorwaardelijke vrijheid nog niet begonnen was. Kunnen we verwachten dat de rechter de aanvraag van René herbekijkt ? Olga legt uit:

“Ik denk van wel, maar ik denk ook dat het enkel positief beantwoord zal worden als het gepaard gaat met een grote internationale druk. Op dezelfde manier heeft het Hof zich verplicht gezien om de straffen van drie van de Vijf te herbepalen. Dat heeft de procureur toen zelf bevestigd. De beweging die gegroeid was rond de zaak heeft hen toen verplicht die beslissing te nemen. We moeten alles in het werk stellen opdat de mensen zouden beseffen dat ze op dit moment een man proberen verder te straffen, nog na zijn gevangenisstraf. . . . . ”

---

1)“Associating with or visiting specific places where individuals or groups such as terrorists, members of organisations advocating violence, organised crime figures are known to be or frequent . . .”