Het ‘creëren van incidenten’ als voorwendsel om Havana te bombarderen. Een grondvraag voor Cuba en haar vele vrienden.

Door Arnold August -  Global Research, 17 mei 2011  -  Met veel interesse las ik in het Granma Nieuwsblad ‘Voorwendsels uitvinden’, een artikel van 15 mei. Bezorgd volgde ik de jongste provocaties tegen Cuba uit Miami, Madrid en Washington. Op 1 april van dit jaar klaagde volgens de Europa Press de ex-president van Spanje Aznar, geworteld in het laagste van de Franco traditie,: ‘Het in niet fair om één ding in Libië te doen en het tegenover gestelde in Cuba . . .  om levens van burgers te beschermen’. Cuba’s vijanden hebben hun kwaadaardige acties tegen het Cubaanse volk nooit beëindigd. Maar na de laatste verklaring is een nieuwe lijn begonnen, even agressief als lasterlijk. Bijvoorbeeld, het program ‘telefoon zonder vrees’ werd opgezet door huurlingen bloggers in de VS en in Cuba om de indruk te wekken dat er verstoringen plaats hadden in Cuba en dat ‘de Cubanen’ smeken om hulp van Washington en haar bondgenoten. Ook het program van ‘burgerlijk activisme’ is ontwikkeld door huurlingen in Miami, Madrid en Cuba. Enkele van zijn vertegenwoordigers hebben onlangs Washington bezocht om steun te krijgen. Het doel is om incidenten uit te lokken in Cuba; het meest betrokken bij deze activiteiten zijn zij, die onlangs in Cuba vrij gekomen zijn van gevangenschap en naar Spanje vertrokken, en hun makkers.

Wie gelooft nog dat in Cuba vreedzame dissidenten rondlopen? In de eerste plaats de schendingen van Cubaanse wetten moeten volgens hun eigen verklaring, bij meer dan een gelegenheid, een ‘regime change’ bewerken; dat is beslist geen vreedzaam doel. Ten tweede, de deelname van alle vormen tot ‘oppositie’ op een of andere wijze aan dit ‘civiele activisme’ toont dat er een nieuwe fase van provocatie is ontstaan die verbonden is met gevaar voor geweld.

Aldus heeft Granma alle recht om zich af te vragen: ‘In het verleden zijn er pogingen geweest Cuba te isoleren of door interne wanorde te provoceren om een voorwendsel te hebben voor VS interventie. Wat is het object van deze campagne? Alleen demoniseren of is er meer? Kan het zijn dat degenen die aan de touwen trekken  en hun betaalde binnenlandse agenten er op uit zouden zijn om bescherming van burgers in te roepen door Havana te bombarderen?’

Gebaseerd op 52 jaar ondervinding en heldhaftige strijd, weet Cuba hoe met kalmte en resoluut te antwoorden op de huurlingen acties. Eveneens   

ondersteunen mensen op deze planeet het recht op zelfbeschikking van Cuba, hetgeen geldt voor elke natie op aarde ook als het niet uitkomt voor de bazen van de imperialistische machten..

Deze vragen gesteld door Granma zijn cruciaal voor Cuba, maar ook fundamenteel voor de wereld: er is geen ruimte voor weifelen als het om Cuba gaat in de confrontatie met het imperialisme. Mensen en regeringen die terecht bewogen worden door een spirit van respect voor internationale gerechtigheid op alle continenten zullen afdwingen dat Washington en zijn bondgenoten de soevereiniteit van Cuba respecteren. Zoals altijd zullen we vandaag Cuba niet alleen laten.