De veranderingen, die in het 6^de Congres van de Partij zijn bevestigd zijn uitingen van een zich steeds vernieuwende gemeenschap met een zoeken naar eigentijdse invulling van het socialisme.

Een artikel van Randy Alonso: ‘Economische modernisering en politieke perfectionering’ van eind april 2011 geeft de voorgeschiedenis in een ‘open en democratisch debat dat eind 2007 werd georganiseerd op basis van de toespraak van Raúl Castro van 26 juli van dat jaar in Camagüey. Dat gebeurde in de partijkernen, op de werkvloer en in de woonwijken. Het gevolg was een lawine van voorstellen, vraagtekens en ontevredenheid.’

Alonso toont aan dat het geen afwijzing was van de gevolgde weg, maar een kritische bezinning op de essentie van de revolutie. De principes werden eerder herbevestigd en verrijkt via de uitdagingen en ervaringen van onze tijd.

In navolging van Lenin en Fidel riep de partij het volk opnieuw op om de hoofdrol te spelen bij de beslissingen van de overheid. Het was een oproep tot een buitengewone collectieve zoektocht naar gemeenschappelijke idealen voor het lot van Cuba.

In ‘Staat en Revolutie’ waarschuwt Lenin dat de opbouw van het socialisme noodzakelijkerwijs gepaard gaat met de beslissende rol van het volk, vooral van de arbeiders, in de leiding van de maatschappij. Fidel heeft vanaf het begin van het revolutionaire proces het volk voorzien van machtige massaorganisaties, die de actieve medewerking van het volk aan de socialistische opbouw mogelijk maakten. Hij aarzelde niet om in 1994, toen het land voor fundamentele beslissingen stond in de moeilijkste ogenblikken van de Speciale Periode, arbeiders- en studentenparlementen te organiseren.

Raúl Castro, de voorzitter van de Staatsraad en van de Ministerraad, betitelde voor het parlement deze nieuwe oefening in democratie op 18 december 2010 “…het echte congres zal bestaan uit de open en vrije discussie van de richtlijnen met de militanten en gans het volk - die intussen begonnen is. Die democratische bespreking zal toelaten de stellingen verder te verrijken en, zonder afwijkende opinies uit te sluiten, tot een nationale consensus te komen over de noodzaak en de dringendheid van de invoering van strategische veranderingen in de werking van de economie, met het oog op de duurzaamheid en onomkeerbaarheid van het socialisme in Cuba.’

Bijna 9 miljoen mensen namen deel aan de debatten, van jonge afgestudeerden tot gepensioneerden (sommigen woonden meer dan één vergadering bij) en gedurende drie maanden werden meer dan drie miljoen standpunten verzameld. De partij verstevigde haar sociale leiderschap en de dialoog met het volk ging erop vooruit. Er gebeurden belangrijke bijdragen aan de richtlijnen, die zich op die manier verrijkten met de kennis en praktijk van het volk. Meer dan twee derden van de paragrafen werden gewijzigd voordat ze werden voorgelegd aan het congres van de Cubaanse communisten.

Het congres legde de laatste hand aan de richtlijnen en keurde de koers van modernisering van de economie goed: met de medewerking van diverse actoren, meer flexibiliteit en decentralisatie, een grotere beslissingscapaciteit van de lokale politieke en bedrijfskaders, een betere functionering van het belastingstelsel en van de wettelijke middelen.

Vandaar het belang van de Nationale Partijconferentie in januari 2012. De doordachte maatregelen voor de economie moeten gepaard gaan met beter politiek en ideologisch werk, dat ook vernieuwend en flexibel moet zijn en aangepast aan de huidige tijd, aan de nieuwe middelen en technologieën, aan de taal en de verwachtingen van alle generaties Cubanen. In het bijzonder moet het aangepast zijn aan die van de jongeren, die het werk zullen erven en voortzetten.

Alonso: ‘Het is ook de strijd van ieder van ons die gelooft in de juistheid van de revolutie, in de echte emancipatie van de mens en in de noodzaak om de wielen draaiende te houden onder de overwinningskaravaan die Fidel op 1 januari 1959 op gang zette. Elke dag opnieuw moeten we onze wapens van eenheid, discipline, veeleisendheid, doordachtheid, sociale participatie en creativiteit bijschaven.’

bron: Cubadebate, eind april