Karen Lee Walt: “Volgens Richard Klugh is in het ‘habeas corpus’ beroep, neergelegd juni 2010 voor de federale rechtbank in Miami door Gerardo volstrekt geen verklaring afgelegd waar precies de Cubaanse luchtmacht in 1997 de VS vliegtuigen heeft neergehaald.”

Een artikel in Miami Daily El Nuevo Herald suggereert dat Gerardo (levenslang wegens betrokkenheid tot moord) zou hebben toegegeven dat de twee toestellen door de Cubaanse luchtmacht boven internationale wateren waren neergehaald. Het lijkt niet relevant, maar dit impliceert dat Gerardo weet had van de actie van de luchtmacht en dus medeschuldig is aan de dood  van de vier inzittenden.

De advocaat van Gerardo argumenteert in zijn beroep dat deze strategie focust op het waar en dus op de wettigheid van Cuba´s defensie van haar luchtruim, in plaats van te benadrukken dat Gerardo in Miami onmogelijk de plaats kon weten en geen deel had in de beslissing tot neerhalen van de VS toestellen. Dat door deze leugen de geloofwaardigheid van de verdediging aangetast werd. Bovendien houdt de Cubaanse regering vol dat het incident gebeurde toen de VS toestellen in de luchtverdedigingzone terecht kwamen en na herhaalde waarschuwing over de boordradio´s

Met het habeas corpus beoogt de verdediging een nieuw proces te krijgen. Daarin wordt de straf van twee keer levenslang aangevochten. Een keer vanwege spionage tegen de Amerikaanse staat (met anderen die wegens gebrek aan bewijs daarvan vrijgesproken zijn) en een keer wegens medeplichtigheid aan de dood van VS ingezetenen waarvan volgens het beroep ook geen bewijs kan aangevoerd worden. Het beroepsdocument klaagt dat de discussie in de rechtszaak zich toespitst op waar de actie van de luchtverdediging plaats had. Volgens de tekst van het habeas corpus wordt Gerardo zo een eerlijke verdediging ontnomen.