Cubanen die gevangen zaten in Cuba, na hun vrijlating in Spanje

Hoe vergaat het de Cubanen die collaboreerden met de VS? Na tussenkomst van de Spaanse regering, Cubaanse autoriteiten en de katholieke kerk in Havana zijn deze vrijgelaten. Een deel van hen kozen ervoor om met hun gezinnen naar Spanje te gaan. Anderen willen liever in Cuba blijven en hebben hun beslissing uitgesteld, nog anderen willen naar de VS, maar die zijn nogal wantrouwig. Een diplomaat in Havana zegt: ‘Een overrompeling door dissidenten komt hen niet goed uit. De Amerikanen bemoeilijken of vertragen deze zaak en vermijden zo de negatieve effecten ervan op hun politieke strategie tegen het eiland’.

Het Spaande nieuwsblad La Republica, (18 augustus 2009) schrijft over de aankomst van de ex-gevangenen op de luchthaven van Barajas (Madrid). Men was verwonderd over hun fysieke conditie in contrast met de mediacampagne waarin steeds over de verzwakking en slechte gezondheid van de ‘dissidenten’ geschreven werd.

Ondergebracht in het Hotel Welcome van Vallecas begonnen ze meteen eisen te stellen en te klagen over de ;levensomstandigheden die niet in overeenstemming waren met hun ‘status van strijders voor vrijheid van Cuba’. ‘Als Zapatero gevochten heeft om ons naar hier te halen moet hij ons ontvangen zoals wij dat verdienen’ zei een van hen tijdens een persconferentie.

De anti-Castro groepen in Madrid en de extreem rechtse groepen Cuba-Amerikanen namen meteen contact met hen op. Zij hekelden de Spaanse regering Zapatero om te bereiken dat de overige ‘politieke opposanten’ zouden weigeren naar Spanje te komen en zo het hele vrijlatingsproces zou worden getorpedeerd.

De krant is bezorgd omdat deze Cubanen kwetsend zijn voor de gevoeligheid van de Spanjaarden, die lijden van de internationale crisis, de geweldige werkloosheid en de bezuinigingen. De Spaanse Commissie voor Vluchtelingenhulp verklaarde: ‘Het zijn verwende zeurpieten. Ze hebben een bescheiden onderkomen, maar beschikken over een dak, eten, bed, medicijnen en water. Basisbehoeften die nu voor veel Spanjaarden een luxe zijn geworden.’

Via kontakten met vertegenwoordigers van de rechtse Partido Popular worden de Cubanen aangemoedigd zich niet te laten manipuleren of verleiden door de Spaanse regering. Zij worden aangemoedigd om kritiek te uiten op de uilvoering van het plan en te weigeren naar verschillende Spaanse steden te worden overgebracht.

De krant eindigt met ‘De hoogmoed van deze opgenomen gevangenen wordt alleen overtroffen door de ambitie om een luxe leventje te kunnen leiden. Om dat te bereiken zijn ze tot alles in staat en vergeten dat we op dit ogenblik hen  een helpende hand hebben gereikt. Het is niet toevallig dat men zegt: ‘ondankbaarheid is de dochter van de hoogmoed’.

            [Origineel artikel: www.larepublica.es/spip.php?article20991