Dood van een Cubaanse gevangene misbruikt voor vijandige propaganda

Eind februari stierf Orlando Zapata Tamayo, voor de tweede maal na een rechtmatig proces veroordeeld tot gevangenisstraf, in het Hermanos Ameijeras Ziekenhuis na een hongerstaking van ruim 80 dagen. Uit anti-Cuba kringen binnen en buiten Cuba klonken onmiddellijk protesten ‘wegens het misdadig verwaarlozen van een zieke gevangene’, Die protesten werden cynisch overgenomen door het Europese parlement. Een onderzoek vertelt een ander verhaal.

Op 8 december eiste de gevangene ‘een kachel, een telefoon en een TV’, deze uitzondering werd niet toegestaan, dus nam hij de beslissing om voedsel te weigeren. Vanaf dat moment stond Orlando onder medische controle en werd later overgebracht naar het ziekenhuis en nog later opgenomen op de Intensive Care.

De moeder van Orlando, die hem in het ziekenhuis herhaaldelijk bezocht, heeft verklaard dat elke mogelijke medische en psychologische zorg haar zoon geboden is, ook dat hem duidelijk gemaakt is dat een te ver voortgeschreden hongerstaking onomkeerbaar is omdat de darmen opgeteerd zijn en niet meer kunnen functioneren, maar Orlando weigerde zowel te stoppen als kunstmatige voeding. Doktoren van het ziekenhuis hebben bevestigd dat tijdens Orlando’s verblijf geen enkele ‘dissident’ hem heeft bezocht. Maar vijandige elementen hebben de mond vol van de afschuw over het vermeende ‘misdadige communisme’ en dan is elke leugen geoorloofd. Niet dus.